پروردگارا، مرا ببخش از اینکه تظاهر به دانستن مطلبی کردم که هرگز نمی دانستم،

از اینکه زیبایی قلم خود را به رخ هر کس کشیدم،

از اینکه در غذا خوردن به یاد فقرا نبودم،

از اینکه مرگ را فراموش کردم،

از اینکه در راهت سستی و تنبلی کردم،

از اینکه مالی را که به تو تعلق داشت از آن خود حساب کردم،

از اینکه لحظه ای به ابدی بودن دنیا و تجملاتش فکر کردم،

از اینکه خشم بر گفتارم غلبه کرد،

از اینکه فریفته مقام شدم،

از اینکه حرفی زدم که خود بدان عمل نکردم،

خداوندا، از نعمتهایی که به من عطا فرمودی مخصوصاً سلامتی بدن ،کمک به هم نوع ،فکر سالم ،خدمت به کشور ،اطاعت از پدر و مادر و استاد ،توفیق عبادت ،دستگیری از ناتوانان و فعالیت در روزی حلال ، سپاسگزارم و هر روز هزاران بار تو را شکر می گویم.

سپاس ، سپاس ، سپاس